o tempo non pasa, sobrepasa

Parece mentira que unha se entreteña en un par de cousiñas, estudando, traballando e desfrutando da vida, e cando se da conta xa pasou máis dun mes desque escribira por última vez neste blog. Hai un libro, que lin sendo adolescente, titulado "Les fourmis" de Bernard Weber, no que o autor tiña a teoría de que a velocidade do tempo é inversamente proporcional ao tamaño do ser que a percibe. Esto é, para unha formiga, un minuto pode parecer unha semana das nosas. Eu creo que matizaría esta teoría: a velocidade do tempo é inversamente proporcional á idade do ser que a percibe. Na nosa infancia non corre o tempo, o curso escolar faise eterno, non remata nunca, pero as vacacións tamén son percibidas como longas, canto tempo para xogar! A medida que imos crecendo o tempo aumenta considerabelmente a súa velocidade. Terá algo que ver con que sabemos que o final é máis perto?

Non sei. Eu, por se acaso, desfruto de cada segundo.